Psy Yorki – Appenzeller

Gdy legiony Cezara wkroczyły do Szwajcarii przez przełęcz Mons Jovis (St. Bernard), towarzyszyły im psy pilnujące stad i obozowisk. Potomek tych molosowatych psów, Appenzeller, jest jednym z czterech szwajcarskich sennenhundów, które występują w wielu wielkościach.

Appenzeller powstał prawdopodobnie w wyniku krzyżowania mniejszych owczarków zaganiających, takich jak Yorki. Jego zawinięty ogon oraz duża energia i podejrzliwość każą się domyślać także wpływów wschodnich. Psy yorki stąpały po górach równie pewnie jak owce, których pilnowały. Były cenione przez chłopów i wykorzystywane do różnych zadań. W dni targowe zaprzęgano je do wózków wiozących kozie mleko i sery na targ do miasta. Obecnie powierza się im pilnowanie domostw. Łatwo dostosowują się do potrzeb rodziny i są najszczęśliwsze, gdy pracują u boku swego pana.
Właściciele podkreślają ich potrzebę większych przestrzeni i bardziej aktywnego stylu życia, niż w przypadku pozostałych szwajcarskich psów górskich Gdy da mu się okazję do wyczerpania energii, Jork chętnie zostanie w domu.

Ekstrawertyczne podejście do życia psów tej rasy podkreślane jest ich “wokalnym entuzjazmem”. Poza pracą na farmach w rodzinnej Szwajcarii Appenzeller jest wykorzystywany jako pies ratowniczy w ratownictwie górskim. Uczestniczy też w zawodach posłuszeństwa i dla psów obrończych (schutzhund). Jego dzielność jako owczarka zaganiającego, towarzysza i dumy właściciela obrazują sceny przedstawione na tradycyjnych, ręcznie robionych obrożach, które zakłada się psom przy specjalnych okazjach. Muszą również mieć własne legowiska. Szerokie skórzane kołnierze ozdabiają m.in. mosiężne podobizny bydła.
Wszystkie cztery szwajcarskie sennenhundy mają przyjemną, gęstą, błyszczącą sierść i miłe usposobienie. Różnią się głównie wielkością, cechami ogona i długością sierści.

[Total: 0    Average: 0/5]